Je logboek bevat per installatie: hoeveelheid en type koudemiddel, wat er bij installatie en onderhoud is toegevoegd met datum, wat is teruggewonnen, of het gerecycled of geregenereerd was, wie het werk deed met certificaatnummer, de data en resultaten van lekcontroles, en wat er bij buitendienststelling is teruggewonnen.
5 min leestijd
Het woord logboek staat niet in de wet.
In Verordening (EU) 2024/573 heet het een register, en artikel 7 schrijft voor wat erin moet. Dat klinkt als een detail, maar het verklaart wel waarom er in de praktijk zoveel varianten rondgaan. Een map bij de installatie, een tabblad in Excel, een pdf van de leverancier, allemaal "het logboek" genoemd, allemaal net iets anders gevuld.
De verordening is er duidelijker over dan de meeste mappen.
Voor welke installaties geldt de registerplicht?
Niet voor alles. De registerplicht van artikel 7 geldt voor apparatuur die op grond van artikel 5, lid 1 op lekkage gecontroleerd moet worden.
Dat is apparatuur met 5 ton CO₂-equivalent of meer aan gassen uit bijlage I, of 1 kg of meer aan gassen uit bijlage II, deel 1.
Er zijn uitzonderingen voor hermetisch gesloten apparatuur: die valt buiten de controleplicht onder 10 ton CO₂-equivalent, of onder 2 kg voor bijlage II deel 1. In woongebouwen ligt de grens bij 3 kg.
Let op wat daar staat. De grens is uitgedrukt in CO₂-equivalent, niet in kilo's koudemiddel. Bij R-410A zit je met een paar kilo al boven de 5 ton. Bij R-32 duurt dat langer. Dezelfde installatie met een ander middel kan dus wel of niet controleplichtig zijn, en daarmee wel of niet registerplichtig.
Hoe vaak moet er gecontroleerd worden?
Artikel 5, lid 6 kent drie treden. Tussen haakjes staat wat geldt als er een lekdetectiesysteem is geïnstalleerd.
Onder de 50 ton CO₂-equivalent, of onder 10 kg uit bijlage II deel 1: elke twaalf maanden, of elke vierentwintig maanden met lekdetectie.
Van 50 tot 500 ton, of 10 tot 100 kg: elke zes maanden, of elke twaalf maanden met lekdetectie.
Vanaf 500 ton, of 100 kg of meer: elke drie maanden, of elke zes maanden met lekdetectie. Boven die grens is een lekdetectiesysteem sowieso verplicht.
Wat moet er per installatie in het register staan?
Artikel 7, lid 1 noemt zeven punten. Hieronder staan ze, met ernaast wat ze in de praktijk betekenen. De linkerkolom is de verordening, de rechterkolom is onze vertaling naar de werkvloer.
| Wat de verordening vraagt | Wat dat op de klus betekent |
|---|---|
hoeveelheid en type gassen in de apparatuur, met de bij installatie toegevoegde hoeveelheid apart vermeld | de eerste vulling is een eigen regel, niet verrekend in een totaal |
hoeveelheden die bij onderhoud, service of na lekkage zijn toegevoegd, met datum | elke bijvulling apart, met de datum van de klus zelf |
de hoeveelheid teruggewonnen gassen | terugwinning is een registratie, niet alleen een fles in de bus |
bij toevoeging: hoeveelheid, type, en of het gerecycled of geregenereerd is, met naam en adres van dat bedrijf | je moet weten waar je middel vandaan komt, niet alleen hoeveel |
de identiteit van de onderneming die installeerde, servicete, onderhield, terugwon, repareerde, op lekken controleerde of buiten dienst stelde, inclusief certificeringsnummer | naam van het bedrijf plus certificaatnummer, per handeling |
de datums en resultaten van de lekcontroles | ook een controle zonder bevindingen is een resultaat dat je vastlegt |
bij buitendienststelling: de maatregelen om de gassen terug te winnen | ontmanteling eindigt met een registratie, niet met een lege installatie |
De zeven punten uit artikel 7, lid 1 van Verordening (EU) 2024/573. De rechterkolom is onze vertaling naar de praktijk en geen wettekst.
Dat vijfde punt wordt het vaakst half ingevuld. Er staat een bedrijfsnaam, maar geen certificeringsnummer. Bij een controle is dat een gat, want het nummer is precies het bewijs dat het werk door een gecertificeerde partij is gedaan.
Hoe lang moet je het bewaren, en wie doet dat?
Vijf jaar, zegt artikel 7, lid 2. En nu het deel dat installatiebedrijven regelmatig over het hoofd zien.
De exploitant houdt het register bij en bewaart het vijf jaar. Maar ondernemingen die deze werkzaamheden voor exploitanten uitvoeren, bewaren zelf ook minimaal vijf jaar een kopie van die gegevens.
Dat ben jij.
En dat is het punt. Je houdt geen administratie bij omdat je klant dat handig vindt. Je houdt hem bij omdat je er zelf toe verplicht bent, over elke klus, bij elke klant, vijf jaar terug.
Een logboek dat bij de installatie in de meterkast hangt, voldoet daar niet aan. Dat is het exemplaar van de exploitant. Jouw kopie moet bij jou zijn, compleet, en terug te vinden zonder dat je eerst langs twintig adressen rijdt.
Waar het in de praktijk misgaat
De zeven punten zijn geen van alle ingewikkeld. Ze gaan mis op hetzelfde moment: als ze niet worden vastgelegd op de klus zelf.
Het gewicht voor en na staat op de weegschaal en nergens anders. Het flesnummer weet de monteur nog tot de volgende klus. De uitslag van de lekcontrole is "goed" en verdwijnt daarmee uit beeld.
Wat een dag later uit het geheugen wordt ingevuld, is geen registratie meer maar een reconstructie. Zie ook de zeven plekken waar je koudemiddelbalans misgaat en de auditweek.
Pak je laatste klus erbij en loop de zeven punten af. Staan ze er alle zeven in, inclusief het certificeringsnummer en het resultaat van de controle?
Bronnen: Verordening (EU) 2024/573, artikelen 5, 6 en 7, en het Informatiepunt Leefomgeving over de nieuwe F-gassenverordening. Geraadpleegd op 16 september 2026. De rechterkolom in de tabel is onze vertaling naar de praktijk en geen wettekst. Dit artikel is geen juridisch advies; voor je eigen situatie zijn de verordening en je certificerende instelling leidend.
Veelgestelde vragen
Beginnen kost niets. Wachten wel.
Probeer Coolproof dertig dagen gratis. Zie zelf hoe snel je registratie overzichtelijk en controleklaar wordt.
Start 30 dagen gratis →
Lees verder in de kennisbank